การคัดเลือกผู้แสดงในการแสดงนาฏศิลป์ไทย

 

นาฏศิลป์บางประเภทผู้ที่จะเข้ามาศึกษาต้องได้รับการคัดเลือกรูปร่าง หน้าตา ก่อนเรียนโดยตรง เพื่อผลในการนำออกแสดงต่อไป ซึ่งจะทำให้การแสดงนั้นๆดูสวยงามเหมาะสมในด้านการแสดง การคัดเลือกผู้ฝึกการแสดงนาฏศิลป์ไทยแบ่งออกเป็น 4 พวก คือ 

 

1.ตัวพระ คัดเลือกจากผู้มีใบหน้ารูปไข่ จมูกโด่ง ตากลม คอระหง มืออ่อน รูปร่างสูงโปร่ง เพราะการแสดง ที่เป็นตัวพระนั้นจะต้องเน้นไปในทางลักษณะที่มีความสง่า ส่วนใหญ่การแสดงที่เป็นตัวพระจะแสดงในบทบาท ตัวละคร หลักหรือเป็นพระเอกนั่นเอง 

พระโขน - ใช้ผู้ชายจริงแสดงใช้ในการแสดงโขนและละครประเภท ต่าง ๆ ยกเว้นละครใน เช่นตัวละคร พระราม พระลักษณ์ พระนารายณ์ พระอิศวร เป็นต้น

พระละคร - ใช้ผู้หญิงแสดงเป็นตัวพระ โดยแสดงบทบาทลีลาท่ารำเป็นผู้ชาย เช่น อิเหนา อุณรุท

 

2.ตัวนาง คัดเลือกจากผู้ที่มีใบหน้ารูปไข่หรือ ใบหน้ากลมลักษณะอื่นๆ บนใบหน้าดูสมส่วน มืออ่อน แขนอ่อน รูปร่างไม่สูงใหญ่นัก ท่าทางดูอ่อนหวานนุ่มนวล เพราะการแสดงที่เป็นตัวนาง บางครั้งจะต้องตัวเล็กกว่า ตัวพระ สามารถทำให้ตัวพระโอบได้ในบางบทบาท ลักษณะ ของตัวนางจะมีความนุ่มนวลในกระบวนท่าร่ายรำและจะ แสดงในบทบาทเป็นนางเอก หรือแสดงแทนเพศหญิงนั่นเอง 

นางกษัตริย์ - มีลักษณะท่ารำที่อ่อนช้อย งดงาม นิ่มนวล อ่อนโยน เช่น นางสีดา นางบุษบา

นางตลาด - มีลักษณะท่ารำที่กระฉับกระเฉง ว่องไว เช่น นางแก้วหน้าม้า นางวิฬาร์ 

 

3.ตัวยักษ์ คัดเลือกจากผู้ที่มีคอระหง ใบหน้าไม่ จำเป็นต้องดูงาม รูปร่างโปร่ง สูงใหญ่ ช่วงลำตัวแขนขา ได้สัดส่วน เนื่องจากยักษ์มีบทบาทที่หน้าเกรงขามจึงเลือกผู้ ที่มีรูปร่างโปร่ง สูงใหญ่ เพื่อให้สมบทบาทของการเป็นยักษ์ ดูน่าเกรมขามและดูทรงอิทธิพลในบทบาทนั้นๆ การที่ไม่ได้ ดูที่ใบหน้างามเกิดจากการที่ยักษ์จะมีการสวมหัวโขนจึงไม่ จำเป็นต่อการโชว์ใบหน้า 

 

4.ตัวลิง คัดเลือกจากผู้ที่มีคอสั้น รูปร่างล่ำสัน ทะมัดทะแมง ไม่สูงนักมีลักษณะคล่องแคล้วว่องไว เนื่องจากบทบาทของลิงมีความกระฉับกระเฉง ว่องไว จึงต้องเลือกผู้ที่มีตัวไม่สูงมากนักเหมาะแก่การเคลื่อนที่ ได้เร็วดูซุกซนตามบทบาทของลิง